- Nazywam się Szef Jeff. - A ja Dev Shah.
- Jesteśmy kumplami, którzy lubią podróże. - I jedzenie.
Oto Gastroprzyjaciele.
GASTROPRZYJACIELE
Kiedy w Nowym Jorku robi się zimno, rozpoczyna się sezon na ramen.
Zabieram dziś Deva do Okonomi w Williamsburgu.
Szef Katoman wydaje jedne z najlepszych nudli w mieście.
- Jesteś głodny, Dev? - Tak.
Zuch. Jedzmy.
Pomieszajcie przed jedzeniem.
To „mazemen ramen”.
- „Maze” znaczy mieszać, tak? - Zgadza się.
Nie ma w nim bulionu.
Weź pałeczki i pomieszaj.
- Mieszam. - Robi się wilgotne, widzisz?
Nawijam. Wyjdzie mi z tego niezły kęs.
- O, tak. - Widzicie to?
Zaraz to zjem.
- O... - Mówiłem.
- Widzisz? - To jest... dobre.
Ustanowimy rekord bluzgów na antenie Food TV.
Szaleństwo. Czy to bekon? O Boże.
Wiesz co?... bulion.
- Chcę tylko to. - Weź.
Technik od wyciszania przekleństw dostanie zespołu cieśni nadgarstka.
To jest niesamowite, dziękuję.
Dziękuję.
- Czyli mówisz trochę po angielsku? - Troszkę.
Masz ulubione słowo?
Piwo.
- Chcesz zmyć makijaż? - Dzięki, Haroldzie.
- Mogę chusteczkę? - Tak.
Gdzie Lisa?
Wzięła inną robotę. Pracuje na trzecim planie.
- Wiesz, czemu odeszła? - Nie mówiła mi.
Jesteś nowy, Haroldzie.
Mam na imię Graham i pracowałem tu przez prawie cały sezon.
„G” i „H”. Graham, Harold.
- Harold. - Są blisko.
- W alfabecie. - Właśnie.
Cóż, dzięki za chusteczkę,
Grahamie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIA
Niech zgadnę. Rzuciłaś Pina, wszystko jest dobrze
i możemy dalej szczęśliwie spędzać czas.
Dev.
Nie powinnam przychodzić.
Przepraszam.
Jak się czujesz?
Jak gówno.
Okropnie.
Czuję, jakbym robiła coś strasznego za jego plecami.
To miły człowiek. Nie zasługuje na to.
Wiesz, jakie to okropne uczucie? Spędzać z tobą czas,
ciesząc się chwilą, po czym kłaść się do łóżka z faktycznym narzeczonym?
Wiesz, czasami... Wiem, że to zabrzmi dziwnie,
ale czasem chciałabym, żeby mnie zdradził.
Łatwiej byłoby mi z nim zerwać.
Może cię zdradza, ale naprawdę dobrze się z tym kryje.
Załóżmy, że cię zdradza.
Może robi to z jakąś kobietą w tej chwili.
Przestań!
Tak nie można. To nie zabawa.
To nie takie proste.
Szkoda, że nie poznaliśmy się, gdy oboje byliśmy wolni.
Sądzisz, że powiedziałabym: „O Boże, Dev! W końcu cię spotkałam!”.
Nie wierzysz, że zaiskrzyłoby, gdybyśmy poznali się w barze?
Nie wiem!
Może tak, może nie. Kto wie?
Ja myślę, że by zaiskrzyło.
Dobry wieczór.
Jestem Dev.
Francesca.
Miło mi, Francesco.
Nawzajem, Dev.
Lubisz włoską muzykę?
Bardzo.
- Jaką? Starą? - Zwłaszcza starą.
Nieźle.
Posłuchasz ze mną piosenki?
Ale ja wybieram.
A zatem.
Piękna.
Wiem.
Poproś mnie do tańca.
Chciałabyś... dance?
Wybacz, słabo mówię po włosku.
Nie.
„Zatańczysz?”
Powiedz to.
Zatańczysz?
Oczywiście.
Naprawdę ładna piosenka.
Powiesz mi, co to znaczy?
Jeśli teraz odejdziesz...
jutro zrozumiesz...
jak długi jest dzień...
i pusty beze mnie.
A nocą...
a nocą...
by nie czuć się samotnym...
wspomnisz szczęśliwe dni.
Wspomnisz...
moje pocałunki.
I zrozumiesz...
w jednej chwili...
co znaczy...
rok miłości.
Co znaczy... rok miłości.
Nie pocałuję cię podczas pierwszego tańca.
- Nie próbuję cię pocałować. - Właśnie, że tak.
Może.
Chodź.
Zostań.
Na wszelki wypadek.
Dev.
Wiesz, że ma problem z hazardem. Czemu dopuściłeś go do kości?
Myślałeś, że będzie grał w Monopoly?
Pozwoliłem mu spróbować, żeby pomóc mu przetrwać noc.
Skąd miałem wiedzieć, że wsiądzie do taksy i nie wróci?
Wiesz, jak to jest!
On ma problem, Tommy.
Co musi się stać, żebyś umiał odmówić swojemu braciszkowi?
Ja też mam problemy, wiesz?
Mam mnóstwo problemów, Zeke.
Wciąż tylko braciszek to, braciszek tamto.
Kiedyś sam byłem młodszym braciszkiem, pamiętasz?
Dopóki nie zobaczyłem, jak Richie spadł z dachu na budowie.
Ciągle to widzę.
Raz za razem.
Każdej nocy, nim położę się spać.
Powtarzasz, że mam ratować innych.
A może by tak mnie ktoś uratował?
Może choć raz... ktoś przyjdzie i mnie uratuje?
Śpij dobrze, dupku.
Bo Hammond Estates... zostaje zamknięte.
- Dwóch aktorów, trzy godziny. - No.
- Żadnej przerwy. To przejmująca sztuka. - Bardzo.
- Racja. - Jakim cudem pamiętasz tyle tekstu?
Czasem zapominam całe fragmenty, stary.
Choćby dzisiaj. Zaimprowizowałem całe wtrącenie o P. F. Chang's.
- Wydawało się nie na temat. - Ale chyba dało radę.
- Lubisz grać? - Kocham to.
Mam dobry harmonogram. Osiem przedstawień tygodniowo.
W dzień układam puzzle i oglądam dużo telewizji.
Oglądałeś Starcie babeczek?
Dlaczego miałbym oglądać taki program? Brzmi strasznie.
Prowadziłem go.
Zdjęli go z anteny, bo byłeś słabym prowadzącym?
Nie, dostałem lepszą fuchę. Teraz prowadzi go Lil' Romeo.
Znam go. Grałem jego instruktora jazdy w Życiu na nowej drodze.
Nie oglądałem.
Jest o chłopaku z biednej dzielnicy. Jedzie na wieś, by nauczyć się jeździć.
Było zabawnie. Też sporo improwizowałem.
- Nad czym teraz pracujesz? - Kręcę program z Szefem Jeffem.
Gastroprzyjaciele. Jeździmy po świecie i jemy. Jest super.
- Szef Jeff? - Znasz go?
Słyszałem o nim. Uważaj na niego.
Czemu tak mówisz?
Pracujesz z nim. To nie moja sprawa.
Nie zaczynaj, jeśli nie zamierzasz skończyć.
Chodzą słuchy, że Szef Jeff to oblech.
- Co? - Tak.
Koleżanka żony była stylistką jedzenia
na planie programu Jeff grilluje czy jakoś tak.
Mówiła, że podbijał do niej i do każdej kobiety z ekipy.
Raz posunął się za daleko.
- Co się stało? - Kręcili późno wieczorem.
Zaoferował, że ją odwiezie. Zgodziła się.
Gdy tylko weszła do wozu, rzucił się na nią.
Powiedziała, że ma męża,
a on na to: „Wolisz wrócić do domu i bzykać się z tym nieudacznikiem
czy spędzić niezapomnianą noc w hacjendzie Jeffa?”.
- Mówisz poważnie? - Śmiertelnie.
Najlepsze jest to, że jej mąż wcale nie jest nieudacznikiem.
Nazywa się Matteo i jest pilotem.
Co robić? Muszę z nim pracować.
Nie wiem. Trudna sprawa. Cieszę się, że to nie mój problem.
Dobra.
- Zapłacisz? - Tak.
- Cześć, Liso! - Dev! Co tu robisz?
Kręciliśmy niedaleko i pomyślałem, że wpadnę się przywitać.
Fajnie. Jak leci?
Dobrze, choć moja skóra straciła kawowy odcień.
- Przykro mi. Graham się tobą zajmie. - Graham jest do bani.
Nie jest tak dobry jak ja, ale to miły facet.
Chcesz skoczyć na pączki?
- Jasne. - Fajnie.
- Jak nowa praca? - Spoko.
- Tęsknimy za tobą na planie. - Ja też.
Czemu tak nagle odeszłaś?
- Potrzebowałam zmiany. - Tak?
Tak między nami, czy coś się stało?
Nie wiem. Słyszałeś, żeby coś się stało?
Może ktoś...
zachowywał się trochę za bardzo...
Tak, Jeff zachowywał się dziwnie wobec mnie.
- O, nie. Co się stało? - Niestety.
Zaczęło się od uwag na temat mojego wyglądu,
a potem wymknęło się spod kontroli.
Zaczął ze mną flirtować, zapraszał mnie na drinka.
W pewnym momencie poprosiłam, żeby przestał się tak do mnie zwracać.
Nazwał mnie zadziorną. O mało go nie walnęłam.
Potem trochę się uspokoiło, ale gdy byliśmy w trasie,
znów zaczął odwalać, podrzucał mi klucze do swojego pokoju.
Jednej nocy z dziesięć minut dobijał się do mojego pokoju.
- O Boże. - Po prostu...
Przestałam się czuć bezpiecznie, pracując z nim.
Mówiłaś komuś?
Po zajściu w hotelu powiedziałam Pauli.
Obiecała, że z nim pogada i nic więcej się nie zdarzy.
Tydzień później znów zaczął komentować mój tyłek.
Gdy jej to powiedziałam, odparła, że nie wie, co więcej może zrobić.
Że on po prostu taki jest: skłonny do flirtowania, wylewny.
- Może trzeba pogadać z kimś ponad Paulą? - Nie, w porządku.
Nie chcę robić afery.
Wolałam zmienić pracę i zapomnieć o tym.
To słabe, bo pewnie wykręca pojebane numery innym ludziom.
Ale co mam zrobić? Pozwać Food TV?
Pozwolić, by to zdominowało moje życie?
Nie, wolę iść naprzód.
Jezu.
Trochę dziwnie iść teraz na pączki.
Jeśli ty pójdziesz, to ja też.
- Jasne. - Super.
Dobra.
Przed wami Raven na żywo Tak, to Raven na żywo
Szykujcie owacje Bo ona ma pasję
Przygotujcie się na Raven
Raven nadaje na żywo.
Witajcie. Nazywam się Raven. Nadajemy na żywo, a to jest Raven na żywo!
Mamy dziś dla was niezłą gratkę. Mój ulubiony szef kuchni na żywo u nas.
Zgadza się. Jest z nami Szef Jeff!
Przyprowadził tu...
Czemu masz taką grobową minę?
Musisz być pełen energii, umieć to sprzedać.
- Wybacz. Postaram się rozweselić. - Dobrze, że Raven cię nie widzi.
Chcę ją zwerbować, więc nie narób mi wstydu.
O Boże. Sprawdzałeś neta?
Od kiedy zaczęliśmy gadać? Nie.
Moja poczta pęka od e-maili.
- Twój kumpel Szef Jeff to pieprzony zbok. - Co?
Od lat molestuje kobiety.
„Szef Jeff to zbok” podbija Twittera.
O mój Boże.
Jakaś dziewczyna od makijażu opisała to na blogu
i wywołała lawinę.
Ludzie opowiadają pojebane historie. Co za obrzydliwy typek.
Co mam zrobić? Zaraz wchodzimy na żywo.
Nie wiem.
Czy on wie, co się dzieje?
No dalej, dawaj!
- Wydaje się radosny. - To skurwiel.
Wiedziałam, że to zbok.
Zaraz wchodzimy na żywo. Co robimy?
Posłuchaj. Uspokoisz się, przykleisz uśmiech do twarzy,
wystąpisz w Raven na żywo! i zarobisz pieniądze.
Ja spróbuję coś zaradzić. Czy ty przypadkiem też nie jesteś zbokiem?
Nie!
Nie leć ze mną w chuja.
Co robisz?
Patrzę głęboko w twą duszę w poszukiwaniu prawdy.
Długo to potrwa?
Wciąż patrzę.
Dobra.
Jesteś w porządku.
Ale mam cię na oku.
Jak tam, towarzyszu? Gotowy?
Podekscytowany? Roznosi mnie.
Przygotujmy tę paellę.
Dodamy trochę bulionu. Niech się pogotuje przez 20 minut.
- Cudownie pachnie. - Dziękuję.
Porozmawiajmy o tym.
- Nie mogę się doczekać. - Tak.
Prowadzicie program Gastroprzyjaciele, ale też kumplujecie się. Super.
Zgadza się.
To szybka wycieczka po świetnym jedzeniu i kulturze
dookoła świata, ze mną i z moim brachem,
tu obecnym Devem Shah.
- Naprawdę się kumplujecie? - Jasne.
Sam nie wiem. To tylko tytuł programu.
Mój przyjaciel nazywa się Arnold. My jesteśmy kolegami z pracy.
- Właśnie. - Ten to lubi namieszać.
Wspaniale. Oto reklama, którą widzę w całym mieście.
Przejęliście Times Square.
- Boże. - Proszę.
GASTROPRZYJACIELE, WSZYSTKO ROBIMY RAZEM
Reklamy prawdę mówią. Wszystko robimy razem.
Nie wszystko robimy razem.
Po skończonych zdjęciach
on wraca do swoich zajęć, a ja do swoich.
Naprawdę nie wiem, czym się zajmuje.
Są relacje zawodowe i osobiste.
Trzeba je rozdzielić.
Dobrze.
Gastroprzyjaciele!
Gastroprzyjaciele.
Spotkamy się ponownie po krótkiej przerwie.
Przed wami Raven na żywo Tak, to Raven na żywo
- Jesteś pijany? - Nie.
Co się, kurwa, dzieje? Chcemy wypromować program.
Wybacz.
- W porządku? - Tak.
Wracamy za pięć, cztery, trzy, dwa...
Przygotujcie się na Raven
Ponownie jest z nami Szef Jeff.
W przerwie rozmawiałam z producentem.
Przekazał mi ciekawą wiadomość z ostatniej chwili.
Muszę teraz o tym wspomnieć, Jeff.
Nie wiem, czy wiesz, ale 14 kobiet oskarżyło cię
w internecie o nieobyczajne zachowanie.
Co?
Ludzie opisują przypadki,
w których dopuszczałeś się nieobyczajnego zachowania
wobec członków ekipy i gości programu.
- Chcesz coś powiedzieć? - Nie wiem, co się dzieje.
Przyszedłem podzielić się pyszną paellą z tobą i twoją publicznością.
To poważna sprawa. Sądziłeś, że tak to zostawię?
Tak sądziłeś? Nie!
- W Raven na żywo! nic nie zostawiamy. - OK.
- W porządku. - Czyżby? Nie.
- Tutaj rozmawiamy o problemach. - Załatw go, Raven.
Masz teraz dwie drogi wyjścia, Raven.
Jedna prowadzi do pysznej paelli i soczystego homara z Formentery.
- Jeff, ja tylko... - Wiecie co?
- Daję ci szansę na odpowiedź. - Nie będzie paelli.
- Widzicie to? - Wybaczcie. Na razie, muchachos.
Jeff!
Chcesz to skomentować, Dev?
Żeby było jasne. Dowiaduję się o tym razem z innymi.
„PRZYJACIEL” SEKSUALNEGO DRAPIEŻCY JEFFA
Jeśli Jeff zrobił coś niewłaściwego, w 100% popieram takie zachowanie.
Popierasz?
Przepraszam, przejęzyczyłem się.
Popierać to akceptować. Jestem zdenerwowany.
Nie popieram takiego zachowania.
Nic o tym nie wiem. Szanuję kobiety.
- Nie przyjaźnimy się. - Na plakatach jest napisane co innego.
Jest wyraźnie zaznaczone, że wszystko robicie razem.
Daj spokój, Raven. Tylko na potrzeby programu.
Nie umiesz zaglądać w przyszłość.
Nie wierzę, że przywołałeś Świat Raven.
Nie obrażam cię.
- Pójdę sobie. - Tak będzie lepiej.
Zabierzcie tego klauna, Raven.
Proszę państwa, Szef Jeff i jego mały kumpel Dev Shah.
W tej sytuacji nie popieram oglądania ich programu.
Nic nie szkodzi. Po przerwie wystąpi dla was Dierks Bentley.
Przed wami Raven na żywo Tak, to Raven na żywo
Szykujcie owacje
Mówię poważnie. Ona... Dajesz wiarę, stary?
Przejebane.
Będę rozmawiał z moim zespołem PR. Ustalimy, co masz mówić.
Co mam mówić? Nie chcę być w to zamieszany.
O czym ty mówisz?
Ravel przemaglowała mnie na temat czegoś, czego nie zrobiłem.
Chyba w to nie wierzysz.
Dev?
Ludzie z ekipy mówili mi, że zachowywałeś się nieodpowiednio.
- Jacy ludzie? Kobiety? - Tak.
- Mówisz, że to wszystko brednie. - Właśnie.
Ciężko mi w to uwierzyć. Po co miałyby kłamać?
Jak to „po co”? Jesteś taki naiwny?
Chcą mieć swoje 15 minut sławy. Chcą pieniędzy.
Chcą zniszczyć Szefa Jeffa!
Spierdalaj stąd. Nie mogę... Wypierdalaj!
Dobra.
Kurwa.
Co będzie z programem?
Pewnie go zdejmą.
Przykro mi.
Co?
Nie obchodzi mnie program.
Jestem przy tobie szczęśliwy.
Przemyślałaś wszystko?
Tak.
To nie...
To nie takie proste.
Nie wiem, jak zacząć tę rozmowę.
Mam mętlik w głowie.
Wciąż staram się zrozumieć,
co myślę, czego chcę...
Miesiąc temu wiedziałam...
Wszystko było dla mnie jasne. Wiedziałam,
że wyjdę za Pina i będziemy mieć dzieci...
i że zapewne...
stworzymy szczęśliwą rodzinę w Modenie we Włoszech.
Potem przyjechałam tu i wszystko się zmieniło.
Sama już nie wiem, czego chcę.
Nie chcę cię skrzywdzić, bo naprawdę zależy mi na tobie.
Przestań.
Daruj sobie.
Nie mów tego.
Czuję się wykorzystany.
Nie wykorzystałam cię.
Ale tak się czuję.
Nie zrobiłam tego.
Każda chwila spędzona z tobą była dla mnie ważna.
Też tam byłam.
Przechodzisz trudny okres w związku.
Zabawiłaś się ze mną, a gdy skończyłaś, rzuciłaś mnie w kąt.
Świetnie. Jeśli naprawdę tak myślisz, pozostaje mi tylko...
- Pójdę sobie. - Mylę się?
Oczywiście, że tak.
- Całkowicie się mylisz. - W czym?
Bo to nie takie proste.
- Owszem. - Wcale nie.
Zabawiłaś się, a teraz mówisz:
„Jesteśmy tylko przyjaciółmi. Na razie”.
Nie rób mi tego.
Spróbuj zrozumieć. Wysłuchaj mnie.
Czego nie rozumiem? Wyjaśnij mi to.
Mam ci wyjaśnić, że nie jest łatwo
spakować swoje życie i odrzucić je?
Myślisz, że to łatwe?
Nie wiem.
Co z Mario, Modeną i sklepem?
Co z moją babcią? Co ja im powiem?
Zamieszkam z Devem w Nowym Jorku, bo spędziliśmy naprawdę miły miesiąc?
Czym był ten „miły miesiąc”?
Zabawą, emocjonalną odskocznią od dogorywającego związku?
Może.
Czy to w porządku wobec mnie?
Słucham.
Pójdę sobie. Czuję się bardzo nieswojo.
Nie idź.
Poważnie, Dev. Zostaw mnie.
Dev?
Cześć.
Cześć, Rachel. Co słychać?
Jak się masz? Jak leci?
Wszystko w najlepszym porządku. A co u ciebie?
Dobrze.
Gratuluję nowego programu. Wszędzie wiszą plakaty.
- Tak, szaleństwo. - Musimy iść, Rach.
- Ja... - Nie chcę cię zatrzymywać.
Jestem spóźniona w jedno miejsce.
Jasne. Miło było cię widzieć.
Ciebie też.
Naprawdę mi przykro.
Będziesz smutny przez parę tygodni, może nawet miesięcy,
ale obiecuję, że w końcu ci minie.
Wiem, ale nie chcę być smutny. Chcę być szczęśliwy.
Chcę być szczęśliwy z nią.
Ale czy naprawdę to przemyślałeś?
Jak to miało wyglądać? Zerwałaby z Pinem? Przeniosła się do Nowego Jorku?
Presja ciąży na was obojgu.
Całe życie mieszkała w małym miasteczku, była tylko z jednym facetem.
Wasz związek nie byłby tak magiczny, jak w twoich marzeniach.
Zapewne byłby popieprzony.
Myślałem, że coś wymyślimy.
Wiesz co?
Nawet nie wiem, czy chodzi o nią.
Brakuje mi tego uczucia.
Kiedy spędzaliśmy razem czas...
czułem, że jestem z kimś blisko.
Było mi dobrze.
Teraz czuję się kurewsko samotny.
Potrzebujesz czegoś, co odwróci twoją uwagę.
Czyli mam nie oglądać zdjęć i filmików, na których jesteśmy szczęśliwi?
Zaprzestałbym natychmiast.
Masz pójść do domu
i obejrzeć najgłupszy film, jaki znajdziesz.
To nie taki zły pomysł.
PRZYJACIEL ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA 2
PRZYGODA - WZNOWIĆ ODTWARZANIE?
1) MA NARZECZONEGO
2) BYŁEŚ ODSKOCZNIĄ
3) WYKORZYSTAŁA CIĘ 4) JEST ZŁA
5) KALECZY ANGIELSKI
*TO NAWET UROCZE
1) JEST MAGICZNA
2) ROZBAWIA CIĘ 3) DZIĘKI NIEJ COŚ POCZUŁEŚ
4) JEST NAJPIĘKNIEJSZA 5) ROBI MAKARON
6) Z NIĄ WSZYSTKO JEST ZABAWNIEJSZE 7) NIE CHCE CIĘ
- Dobra? - Co robisz?
- Nakręcimy filmik. - OK.
Dla Deva i Franceski z przyszłości.
- Dobra? - Tak.
Ustaw to lepiej.
- Pokaż Washington Square Park. - Nieźle.
- Witajcie w przyszłości. - Cześć. Jak się macie?
Nakręciliśmy ten filmik, byście pamiętali, jak dobrze bawiliście się tego wieczoru.
- Mam nadzieję, że jesteście szczęśliwi. - Tak.
Może oglądacie to w różnych miejscach, może razem, kto wie.
Obyście po prostu byli szczęśliwi.
- Tak. - Pa!
Spakowałaś wszystko, Fra?
Mam nadzieję.
Gotowa?
Napisy: Gabriela Deryło